Bijzonder: Louise Bourgeois

Louise Bourgeois,
Arlette klopt op Maman,
Brons, roestvrij staal en marmer,
1999

Ik was in Voorlinden met Frederike en Sylvia en zag Louise Bourgeois. Ik kende haar naam en foto’s van haar reusachtige bronzen spin; ‘Maman”, maar werd verder niet ‘gehinderd’ door veel voorkennis.
Ik raakte onder de indruk van haar veelzijdige werk.

Spin
Om te beginnen al haar beroemde spin bij de ingang van het museum. Hij, maar misschien meer een zij, kwam daar echt tot haar recht. Stoer en tegelijk elegant vond ik. Later zag en las ik dat spinnen regelmatig in haar werk terugkomen. Vaak een verwijzing naar haar moeder.

Binnen zag ik zo een verscheidenheid van werken: sculpturen in verschillende materialen, tekeningen, installaties … Veel grote werken.

Kies
Ik zag een bouwwerk van gips/plastiek/plaster? Waar ik van alles inzag behalve wat de suppoost erin zag: een kies. Maar zeker uitnodigend om naar te kijken en er op los te fantaseren.

Mond
Ik zag een enorme open mond met wat ik dacht uitvergrote smaakpapillen en middenin resten vlees.

Niet mooi, een beetje luguber maar intrigerend en vragen oproepend. Zeker ook de titel “the destruction of the father”. Achteraf hoorde en las ik over haar diepe woede jegens haar vader en het patriarchaat.
Het werk beeldt een moeder en kinderen uit die vader verslinden.

Handschrift
Ik zag verschillende mooie grote tekeningen/ingekleurde etsen met naast elke tekening een paar woorden in een heel kinderlijk handschrift. Mooie kwetsbare etsen waarin veel rood en blauw waar ik wederom los kon gaan met fantaseren en associeren. Ik las de titel: ‘I give everything away’. Was ontroerd toen ik hoorde dat dit haar laatste werk op papier was, gemaakt op 98-jarige leeftijd. Verklaarde ook dat kinderlijke = bibberige handschrift. Mooi vond ik het.

Piemel
Ik zag ook een werk in rood met de contouren van een man met een kind in zijn buik en een in brand staande donkerder rode piemel. ??? Wist niet echt wat dat zou kunnen betekenen..

Cel
Ik zag installaties van kamertjes (cellen) met daarin een armoedig bed en wat gebruiksvoorwerpen. Je kon er inkijken maar niet naar binnen. Eenzaamheid dacht ik. Ik houd wel van de afgedankte (bouw)materialen die ze gebruikt heeft.

Bot
Ik zag een installatie van een rond soort kledingrek met diverse onderkledingstukken. De kledinghangers zijn grote botten.
Boosheid naar gouvernante tevens minnares van haar vader bleek.

Ik zag nog veel meer….

Bourgeois
Het was een vrouw met een moeilijk leven, de tentoonstelling heet dan ook ‘to unravel a torment’, die pas op latere leeftijd erkenning kreeg als belangrijk kunstenaresse en vakvrouw.

Veel heel uiteenlopend bijzonder werk vond ik. Soms stoer, soms zacht en kwetsbaar, soms boos, soms grappig.

Ook in Voorlinden te zien een tentoonstelling “Less is More” die meer de moeite waard was dan ik tevoren had gedacht.

Info: Louise Bourgeois in Voorlinden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *