Touching (the) Strangeness (Amelisweerd)

Voelen en kunst. Samenhang.
Klinkt logisch. Ik ben benieuwd.

Extra reden om nú (voor 31 maart, maar ik hoor net dat tot 8 juni verlengd (?)) weer naar Landhuis Oud Amelisweerd te gaan.
Update⁠ 28 mei:

Al direct voelen, zodat je ‘sensoren’ aanstaan. In tentoonstelling Touching (the) Strangeness. In midden: Marloeke van der Vlugt

Beclouding, spiegelende acrylplaat, Marloeke van der Vlugt

Plooilichaam, Marloeke van der Vlugt, Schapenwol

Marloeke van der Vlugt

Ik ben geweest en sprak de kunstenares, Marloeke van der Vlugt. Haar werk staat mooi in de kamers met bijzonder, oud, behang van Landhuis Oud  Amelisweerd.
Ik ga haar proefschrift lezen. Lijkt me heel boeiend.

Marloeke van der Vlugt werkt cross-disciplinair op het snijvlak van performance, beeldende kunst en scenografie. Ze maakt performatieve, sculpturale installaties en werkt met verschillende media, zoals textiel, beeldcollage en video. Van der Vlugt is docent op de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht (HKU) en onderzoeker bij het lectoraat Grensverleggende Artistieke Praktijken.⁠
⁠
Deze expositie is onderdeel van haar artistieke promotieproject: Touching (the) Strangeness, Exploring Touching as methodology in artistic research. Dit project onderzoekt aanraking als een manier van zijn-doen-denken (Nelson, 2013), voorbij fysieke sensatie of nabijheid. Vanuit een interdisciplinaire artistieke praktijk verbindt het kennis uit de podiumkunsten, beeldende kunst en scenografie met theorieën uit fenomenologie, kunstfilosofie en zorgethiek.⁠
⁠
De tentoonstelling bij Landhuis Oud Amelisweerd in de behang kamers op de begane grond toont een selectie van de experimenten die van der Vlugt tijdens haar onderzoek heeft ontwikkeld, herwerkt in dialoog met Landhuis Oud Amelisweerd. ⁠

OPEN⁠
13 mei t/m 31 mei 2026⁠
woensdag t/m zondag | 11:00 – 17:00 uur | Museumkaart geldig

Klik op afbeelding voor vergroting en informatie.