Borealis. Life in the Woods
Eindelijk, eindelijk. Eindelijk kunnen we weer: naar een museum, om kunst te zien. Of zoals Jeroen Toirkens mij vertelde, dat hij eindelijk zijn verhaal kan laten zien. Meteen reserveerden Frederike en ik een eerste tijdslot dat beschikbaar was op 5 juni, voor de tentoonstelling ‘Borealis’ van fotograaf Jeroen Toirkens en schrijver Jelle Brandt Corstius in het fotomuseum in Den Haag. Lees verder “Borealis”
Zoals ik al eerder schreef: kunst kijken is (voor mij in ieder geval) een vorm van meditatie. Aandacht, concentratie, je hersenen andere wegen laten bewandelen, je uitdagen of laten wegdromen. Ik merk dat ik dat heel erg mis nu alle live cultuur al zo lang is gesloten. Online kunst kijken biedt die ervaring geheel niet. Ik ben maar gaan mediteren maar dat brengt slechts een stukje hulp; de ontspanning.
Im Wald
Kort gelee werden galeries weer toegankelijk. Ik was zeer onder de indruk van de tentoonstelling van Erwin Olaf in Ron Mandos Galerie ( Im Wald van Erwin Olaf komende dagen laatste kans!). Lees verder “In der Abenddämmerung”
Waarom wil ik hierheen?
Ik lees Revolusi van David van Reybrouck, Antoon maakte net een masker gebaseerd op Jan Pieterszoon Coen, een dochter fotografeert en studeert culturele antropologie, ik werkte meermaals bij het Scheepvaartmuseum, en nog zowat redenen. Zo zag ik een openingsfilmpje en de invalshoek hoe jongeren op Banda nú leven, temidden van het alom aanwezige VOC erfgoed, spreek me aan. Dus: open die musea.
Online rondleiding I Love Banda Lees verder “I Love Banda”
Heel bijzonder.
Officieel mag je weer zonder tijdslot naar een galerie, maar ik denk dat het bij deze expositie raadzaam is wél te reserveren. Dus reserveer je tijdslot voor het te laat/vol is.
T/m 22 mei in Ron Mandos Galerie in Amsterdam. De expositie is museaal van formaat, met topwerken.
www.ronmandos.nl
Lees verder “Im Wald van Erwin Olaf”
Crystals in de verhuur via Kunst op de Klapstoel
Ellen heeft lekker veel ramen en zon in haar huis. Maar daardoor ook weinig wanden om kunst op te hangen. Bovendien wordt dat dan algauw raampje-kunstwerk-raampje-kunstwerk. Ze besloot dat er weer beweging in de statische situatie moest komen. Dus ‘bladerde’ ze door het aanbod van Kunst op de Klapstoel-kunstenaars en kwam uit op werk van Patricia Paludanus. 3D werk dat door een verschuivende belichting door de dag heen steeds anders oogt. Lees verder “Crystals”
Ja! Ja! Ja! Ga! naar een galerie. Boek een moment (dat kan meestal redelijk last minute) en vul je weer met nieuwe beelden.
Ik ging naar: Upstream Gallery in hartje Amsterdam. Het is daar nu bijzonder rustig op de Kloveniersburgwal. Heel mooi in de stad. En wat zag ik toen ik de galerie binnen stapte? Werk van Jeroen Jongeleen die natuurlijk afgelopen jaar beperkt werd door alles en daarom maar extra lang rondjes ging rennen. Hij ‘liet zijn sporen na op onmogelijke plekken’ en filmde dat van boven. En dat levert schilderachtig, meditatief werk op. Lees verder “Rondjes Rennen”
Spelen, dat deed Antoon Loomans met de materialen die hij gebruikte tijdens het schilderen: aquarel, wijn, koffiedrab, allerlei soorten papier…
Geïnspireerd door de grottekeningen van Lascoux maakte hij dansende koeien.
En die zijn nu in de verhuur in een huis in de wei. De onderste danst zo de trap af, de lente in…! Lees verder “Dansende koeien”
Mooi initiatief van galerie AdK in Amsterdam om werk dat ooit met liefde is gekocht maar nu geen plek meer heeft, een nieuwe eigenaar te gunnen. Alles voor een vriendelijke prijs. Past geheel bij het Kunst op Klapstoel idee van delen, ruilen, laagdrempelig instappen. Zoals ze schrijven: Een geweldige manier om een kunstcollectie te beginnen of uit te breiden! Lees verder “Wisselwerken”
Met Sil door het brandende bos van David Claerbout gelopen….
Meegevlogen met groene parkieten door Düsseldorf.
Achterin bovenin de tentoonstelling gestart bij de ruisende zee, die langzaam knalgroen kleurde. Zo kwam ik in een goede kijkstemming. Lees verder “Fragments of Sphere”
Een omarming, een welkom. Zo voelt het voor mij. Maar dit werk van CatDogville heet Saying Goodbye. Nou dat kan ook.
Ilse koos het uit omdat ze direct blij werd van deze twee mannen die elkaar omhelzen. Lees verder “Omarming”
